hcacked by majid flash1************************8 ******************** ***********************پیش به سوی فردایی روشن ************************ **********************انجمن آیندسازان افغانستان ***************** ***************************جوانان افغانستان************************* *************************www.afghanmeeting.com***************************

طرح راه‌اندازی شاخه‌ی جدید لیسه عالی معرفت در ماه جدی سال 1379 در شهر پیشاور پاکستان، در منطقه‌ی حاجی کیمپ مطرح شد. حفیظ الله ابرم و خدابخش، یکی از جوان‌های مقیم حاجی کیمپ، هر روز صبح تا شب کوچه پس کوچه‌های این ساحه را طی می‌کردند تا بتوانند حویلی مناسب برای این منظور پیدا کنند. سرانجام مکتبی به نام «سپنا مادل اسکول» در ساحه‌ی «شنوارسرای» که یک مکتب خصوصی بود، حاضر شد بعد از ساعت سه عصر به مدت دو ساعت ساختمان خود را در بدل کرایه در اختیار دانش‌آموزان معرفت قرار دهد. بعد از یک ماه تعداد دانش‌آموان در این مکتب تازه تأسیس به چهل نفر رسید. این دانش‌آموزان در دو کلاس صنف اول و دوم تقسیم شده بودند. مسوولیت درس و اداره‌ی مکتب به عهده‌ی حفیظ الله ابرم و خدابخش بود. بعد از آنکه تعداد دانش‌آموزان از مرز چهل نفر گذشت، ساختمان جدیدی در منطقه فیصل کالونی برای پیش‌برد برنامه‌های مکتب به کرایه گرفته شد. مجموع سرمایه‌ی که اداره‌ی لیسه عالی معرفت برای این منظور به کار انداخته بود، چیزی در حدود بیشتر از سی هزار کلدار پاکستانی بود. در تابستان سال 1379 شاخه‌ای دیگر لیسه عالی معرفت در مرکز حاجی کیمپ (سی‌تی تاون) افتتاح شد. مسوولیت اداره‌ی این شاخه را نجیب الله سروش به عهده داشت.

حنيفه علي زاده هستم. محصل سال دوم انيميشن ديزاين در Beacon house National University (BNU). من در 14 جون سال 1989 در قريه‌ي يوسف از قريه‌هاي ولسوالي جغتو مربوط ولايت غزني متولد شدم. در سال 1997 به دليل ناامني‌هاي داخلي در افغانستان، فاميل ما به ايران مهاجرت كرد و يك سال بعدتر شامل صنف دوم مكتب ابتداييه رسول اكرم، از مكاتب مربوط مهاجرين افغاني، شدم و تا صنف پنجم را آنجا درس خواندم. با سقوط طالبان در اوايل 2001، فاميل ما دوباره به كابل برگشت. زمستان همان سال شامل صنف ششم ليسه عالي معرفت، جايي كه اساسات فكري ام را بنا كرد، شدم. در حقيقت ليسه عالي معرفت بود كه مرا با خودم و تاريخ پر از درد جامعه و كشورم آشنا كرد. همانجا بود كه ياد گرفتم چگونه بايد مسير «بودنم» را به «شدن» تبديل كنم. در سال 2007 از صنف دوازدهم همين ليسه فارغ شدم. من در دوران مكتب خود، برعلاوه‌ي برنامه‌هاي درسي ليسه، در آموزشگاه نقاشي اين ليسه نيز مصروف آموختن هنر نقاشي بودم. بعد از فراغتم از مكتب با هنرمند معاصر خادم علي آشنا شدم. وي كسي است كه در بنيانگذاري شيوه‌هاي جديد نقاشي مينياتور شهرت جهاني دارد. از آنجايي كه من علاقه‌ي وافري به هنر گرافيك داشتم، خادم علي به من پيشنهاد بورسيه SAARC را كرد و سرانجام موفق شدم آن را به دست آورده به BNU بپيوندم.

در دنیای امروز «بهبود بازدهی» اصطلاحی است که بدون شک ذهن مدیران را در سازمان‌های کوچک و بزرگ ساعت‌ها، روزها و سال‌ها به صورت مداوم به خود مشغول می‌دارد. در صورتی که این سازمان ارایه‌دهنده‌ی خدمات اجتماعی و به صورت مشخص‌تر، خدمات آموزشی برای نسل نوین یک کشور باشد، به جرأت می‌توان گفت که «بهبود بازدهی» تبدیل به محور اصلی فعالیت‌های مدیران و گردانندگان آن خواهد شد؛ چرا که این افراد خود را در برابر جامعه‌ای متوقع و منتظر برای فردای بهتر، مسوول و پاسخ‌گو می‌بینند.

تدريس در کشور ما شبيه اين است که سطل پر آبي را برداريم و هر روز با خود به صنف برده مقداري را در ظرف‌هاي خالي دانش‌آموزان بیندازيم بدون آن که قدر نياز دانش آموز را درک کرده باشيم يا او فهميده باشد که به آن نياز دارد يا نه. دقيقاً همين است که روحيه ناراحتي و نااميدي در مکتب زياد می‌شود. شايد خود ما هم درک نمي‌کنيم که آن چه را که بر دانش‌آموز فشار مي‌آوريم تا به حافظه بسپارد چه به درد زندگي عملي اش مي‌خورد و چقدر ممکن مشکلات زندگی خود یا جامعه اش را حل سازد. ياد تان باشد که لذت از درک و رفع نياز به وجود مي‌آيد.

ما دراينجا دختران مختلف از کشورهاي مختلف آسياي شرقي داريم. همچنين دو دختر از ايالات متحده آمده اند. براساس بررسي‌هایي که من در اين دو ماه داشتم، مي‌توانم صادقانه و واضح براي تان بگويم که هيچ تفاوتي اساسي در برداشت‌هاي کلي و مجرد از دختران کابل ندارند. من نگراني عادله و فاطمه پارسا را مي‌توانم همزمان در نگاه و برخورد يک دختر ويتنامي و يک دختر امريکايي ببينم. فقط تفاوت در نحوه برخورد با مشکلات است. اینها هم از انتقاد مي‌ترسند. از حرف زدن در ميان جمع مي‌ترسند و از صادقانه و رک و راست ابراز کردن خود هراس دارند. از اين مثال، من يک نتيجه گرفتم که من به عنوان يک دختر و يک افغاني و آنهم هزاره هيچ تفاوتي با يک دختر چينايي و يا آمريکايي ندارم. نه تنها در ارتباط با دختران بلکه در ارتباط با پسران هم اين موضوع صدق مي‌کند.

از کودکی به هنر نقاشی علاقمند بودم. کارتون، رسم از روي داستان‌هاي مصور و كاردستي از جمله موضوعات مورد علاقه‌ي من بودند؛ مخصوصاً به نقاشی خیلی زیاد علاقه داشتم که بعد از فراگیری دوره‌های آموزشی زير نظر استاد نجيب الله مسافر، توانستم این راه را ادامه داده و عشق درونیم را نسبت به هنر صیقل دهم؛ يعني روي آوردن من به هنر نقاشی، بيشتر به قصد بر آورده ساختن ذوق هنری ام بود. من از هنر نقاشي انتظار مادي نداشته ام و حالا نيز ندارم. اگر دقيق‌تر بگويم كه از شروع سال 1371 تا اواخر سال 1384 من اصلاً هيچ دستاورد مادی از هنر خود نداشتم. از اواخر سال 1384، وقتي به حيث استاد نقاشي وارد لیسه عالی معرفت شدم، تازه صاحب معاش شدم و توانستم توسط هنر خود دستاورد مادي نيز داشته باشم.

به نام خدا، پروردگار حق (در پاسخ به دلهره‌هاي يك دوست) در عمر اندكي كه داشته ام، دو حادثه همچون هبوطي بوده است كه مرا از آسمان ذهنيت به زمين عينيت، و از بلنداي خيال به ميدان واقعيت فرود آورده اند: يكي شهادت بابه‌مزاري و يكي هم حادثه‌ي حمله بر مكتب معرفت در روز چهارشنبه 26 حمل 1388. هبوط در داستان‌هاي اسلامي، همان فرود‌آمدن آدم از بهشت آرامش و بي‌دردي خيال به زمين سخت و پر مشقت واقعيت است. راهي كه انسان را دوباره به بهشت معهودش مي‌رساند، ناگزيز بايد از درون واقعيت‌هاي خشن و نامساعد زمين عبور كند. آدمي اگر جوهري در خود نشان مي‌دهد باز هم در كار و تلاشش بر روي زمين است.

شايد دموکراسی و حقوق بشر در افغانستان طی پنج سال اخير دستاورد خاصي نداشته و تصوير خوشايندي نيز ترسيم نکند، ولي به هر حال، اعتقاد دارم در افغانستان فرصتي فراهم آمده که مي توانيم از آن به نفع يک زندگي بهتر استفاده کنيم. حوادثي که طی سال هاي 71 تا 73 در افغانستان روي داد، ساختارهاي زيادی را که در افغانستان ريشه تاريخي قوي و کهن داشتند به شدت تخريب و حتي اگر بگوييم نابود کرد. البته ما موفق نشديم که تجارب و دستاوردهاي خود ازاين حوادث را جمع بندي کنيم و اين کار هنوز هم به عنوان يک رسالت مهم تاريخی در برابر نسل آگاه و متفکر جامعه قرار دارد. بعد از يازده سپتامبر و سقوط طالبان مفاهيمي که داخل افغانستان شدند در واقع زيربناي يک تاريخ و مناسبات جديد را در کشور ما گذاشتند که کاملا با آنچيزهايي که تجربه آن را در گذشته داشته ايم، متفاوت اند. خود آمدن مفهوم دموکراسي و حقوق بشر و جامعه مدني در افغانستان تبعات زيادي داشته و ما در همين چند سال اخير شاهد ايجاد و رشد گفتمان هاي بسيار قوي در افغانستان بوده ايم. اين گفتمان ها، با وجودي که هنوز هم در حلقه محدود تحصيلکرده ها يا کساني که با کارهاي فکري سر و کار دارند محدود است، اما خود اين امر در تاريخ سياسي افغانستان رويدادهاي بزرگی را نشان مي دهد که مي خواهم در اين مورد در جلسه امروز با تفصيلات مشخص تری صحبت کنم.

راه افتادن صفحه انترنیتی لیسه عالی معرفت را به همه فرهنگیان تبریک می گوییم. این صفحه همه ما را به هم وصل خواهد کرد. می توانیم در اینجا پنجره ای داشته باشیم برای دیدار همدیگر و تبادله نگاه و سخن به همدیگر. دست آقای بلال نوروزی را قبل از همه می فشاریم. او با وجود محدودیت وقتش در ادامه کار و تحصیل، مسئولیت دشوار دیزاین و آماده ساختن این صفحه را بر عهده گرفت و با حوصله و شکیبایی روی آن کار کرد. شاید هر چیزی را بتوان با اندکی تسامح در چوکات معیارهای ثابت و معینی اندازه گیری کرد، اما هنر و آفرینش های هنری از این قاعده به کلی دور اند. هنر با عالم مجردات ربطی نزدیک تر دارد و از همین رو فقط می توان ارزش آن را در عالم مجردات، و هر یک را با معیاری تازه و جداگانه تر، به ارزیابی گرفت. این است که کار دو هنرمند نباید کاپی هم باشد و اگر چنین بود دومی بی مزه می شود. سهم کار هنرمندانه آقای نوروزی نیز در همین قیاس سنگین تر می شود. فقط می توان گفت که هر نفسی در کنار این پنجره، پاداشی است برای خط پنجه های بلال و آفرینش هنری او. همه ما وامدار اوییم که ما را با پنجره ای به دنیا وصل کرده است.