از پنجمین دور فراغت دانشآموزان معرفت تجلیل شد
روز پنجشنبه اول دلو 1388 از پنجمین دور فراغت دانشآموزان صنف دوازدهم لیسه عالی معرفت تجلیل گردید. محفل ساعت دو بجهی بعد از ظهر آغاز شد و در ساعت چهار و پانزدهی عصر با صرف عصریهای خاتمه یافت.
در محفل این روز برعلاوهی جمعی از اعضای شورای سرپرستی، معلمان و هیأت اداری لیسه عالی معرفت، بخش کثیری از فارغان چهار دور قبلی، جمعی از شخصیتهای اجتماعی و فرهنگی، اعضای خانوادهی این فارغان و تعدادی از سایر دانشآموزان لیسه عالی معرفت نیز حضور داشتند.
حبیبه مرزایی و جلیل صالحی، مجریان برنامه، با صحبتها و دکلمههای زیبای شان فضای شاد و خاطرهانگیز محفل را از ابتدا تا انتها حفظ کردند. آقای سلطان علی پیمان به نمایندگی از شورای سرپرستی لیسه عالی معرفت، پنجمین دور فارغان لیسه را به معلمان و هیأت اداری لیسه و همچنان خانوادهی این فارغان تبریک گفت. وی در قسمتی از سخنان خویش، ضمن تقدیر از زحمتکشیها و کارکردهای معلمان این لیسه گفت: من از روز اولی که با این لیسه و اعضای آن آشنا شده ام، یک نوع عظمت و شکوه را در این لیسه، در معلمان و دانشآموزان مشاهده کرده ام که معمولاً در جاهای دیگر کمتر دیده میشود. من وقتی وارد ساختمان این لیسه میشوم و با دانشآموزان و معلمان آن آشنا میشوم، ناخودآگاه تحت تأثیر قرار میگیرم. وی از اولیای دانشآموزان خواست که همیشه با این لیسه و اعضای آن همکار باشند و قدر معلمان و همچنین دانشآموزانی را که از این لیسه فارغ میشوند، داشته باشند. او گفت: این دانشآموزان افراد سادهای نیستند، اینها کسانی اند که افغانستان نوین را میسازند و سرنوشت تازهای را برای فردای این کشور رقم میزنند.
آقای علی مدد مهاجر از معلمان لیسه، سخنران دیگر محفل بود. وی نیز ضمن تبریک پنجمین دور فراغت به معلمان و خانوادههای این دانشآموزان گفت: گرچند نمیتوانم این فراغت را برای دانشآموزان عزیز تبریک نگویم، اما دوست دارم این تبریکی زمانی گفته شود که این دانشآموزان مراتب تحصیلات خویش را در دانشگاه تمام کرده و با نیروی فکری بیشتر و ظرفیت و شایستگی والاتر وارد جامعه شوند. او اضافه کرد: این آرزوی هر پدر و مادری است که فرزند خویش را در بهترین مکان تعلیمی شامل کرده و آن را تا عالیترین مقام ممکن هدایت و راهنمایی کند. وی مشکل امروزی افغانستان را بیشتر ناشی از کمتوجهی و بیمسوولیتی زمامداران و گردانندگان نظام دانست و گفت ما در صورتی میتوانیم آیندهی بهتر و عالیتر داشته باشیم که احساس مسوولیت و تعهد داشته باشیم. مسوولانه علم بیاموزیم و مسوولانه از علم و اندوخته های خویش استفاده کنیم. وی همچنین ضمن مقایسه کشور افغانستان و آمریکا گفت: اگر به تاریخ نگاه کنیم، آمریکا سابقهی خیلی کمتری نسبت به افغانستان دارد. از آغاز زمانی که آمریکا به عنوان یک جزیرهی جدید کشف شد، هنوز چیزی بیشتر از چند سده نمیگذرد، اما امروز این کشور به آقا و ارباب تمام جهان تبدیل شده و حرف اول از دهان مسوولین و زمامداران آن بیرون میشود. اما برعکس، ما همیشه ادعا داشته ایم که سابقهی چند هزار ساله داریم، اما برعکس از محرومترین و بیچارهترین کشورهای جهان به حساب میرویم. وی گفت: دنیای امروز ما، دنیای رقابتهاست. این رقابت هم به صورت مثبت یعنی تولید و هم به صورت منفی یعنی مصرف وجود دارد. مشکل ما در این است که بیشتر به رقابت مصرف توجه کرده و از فکر رقابت تولید را فراموش کرده ایم.
غلام عباس، ولی یکی از فارغان سخنران دیگر محفل بود. وی نیز ضمن تبریک این فراغت به معلمان، خانوادهها و خود این دانشآموزان، از زحمات و کارکردهای لیسه تقدیر و تشکر کرده و لیسه عالی معرفت را از نادرترین لیسههای مسوول در شهر کابل دانست. وی از اینکه ادارهی لیسه به طور مستمر و دایمی با خانوادهها رابطه داشته و در تمام مناسبتها اولیای دانشآموزان را در جریان قرار داده است، به نیکی یاد کرد و آن را از ویژگیهای این لیسه دانست. وی در آخر صحبتهای خویش از خانوادههای دانشآموزان خواست، تا همکاری و رابطهی خویش را با ادارهی لیسه بیشتر کرده و در هر مناسبتی یار و همکار لیسه باشند.
محمد اسحاق کشاورز، به نمایندگی از پنجمین دور فارغان لیسه نیز ضمن تقدیر از معلمان، شورای سرپرستی و هیأت اداری لیسه، پنجمین دور فراغت دانشآموزان لیسه را تبریک گفت. وی در ادامهی صحبتهای خویش، گفت: امروز جای خیلی خوشی است که مردم ما این چانس را یافته اند که در مکاتب و حوزات علمی شرکت کرده و از دستاوردهای علمی خویش تقدیر نمایند. وی با گلایه از وضعیت موجود در کشور مخصوصاً در بخش آموزش گفت: متأسفانه فضای کنونی جامعهی ما بیشتر از آنکه استعدادپرور باشد، استعدادکُش است. فضای مکاتب و دانشگاهها طوری است که دانشآموزان و دانشجویان را با یک سرنوشت گنگ و مبهمی مواجه میسازد. وی از همصنفان خویش خواست که هدف شان تنها شرکت در کانکور و موفق شدن در آن نباشد، بلکه بکوشند تا به دستاوردهای به مراتب بزرگتر از آن دست یابند. وی به نمایندگی از تمام فارغان این دور، در مقابل همه حضار تعهد سپرد که با مسوولیت درس بخواند و با تعهد و مسوولیت برای بهبودی وضعیت آینده کشور و جامعهی خویش گام بر دارد.
فاطمه پارسا و راضیه رضایی نیز هر کدام قطعه شعری برای حاضران ارایه دادند.
اما اینها همه چیز محفل امروزی نبود؛ علی رضا حیدری، عبدالستار و شگوفه محبی (از دانش آموزان این لیسه) و محمد عظیم، همکار بخش موسیقی لیسه، با اجرای آهنگهای خویش شکوه و شادی محفل را چندین برابر ساختند.
از آنجایی که تمام فارغات دورههای قبل در محفل دعوت شده بود، یک بخش برنامه را اختصاص به این دانشآموزان داده بودند که از هر دور فردی به نمایندگی از همدورههای خویش روی استیژ آمده و یکی از خاطرات دوران مکتب خویش را برای حاضرین بیان کنند. که در این بخش ضامن علی حیدری به نمایندگی از اولین دور فارغان، احسان شریفی و مهدی راسخ به نمایندگی از دومین دور فارغان، عبدالقیوم سروش از سومین دور فارغان، عزیز مدبر از چهارمین دور فارغان و زینب حیدری و رضا رضوان از پنجمین دور فارغان گوشههایی از خاطرات دوران مکبت خویش را برای حاضران قصه کرده و خاطرات گذشته را یکبار دیگر برای همه معلمان و دانشآموزان زنده کردند.
پایان بخش محفل امروزی صحبتهای عزیز رویش بود. وی نیز پنجمین دور فراغت دانشآموزان را به معلمان، خانوادهها و خود این دانشآموزان تبریک گفت. وی ضمن گلایه از وضعیت موجود در کشور گفت: امروز ما در مرگ محبت، مرگ شفقت و صمیمیت، مرگ مسوولیت و مرگ مناعت قرار داریم. او از دانشآموزان خواست که خود را برای داخل شدن در همچون فضا، جامعه و شرایط آماده سازند.
و اما خاطرهانگیز ترین لحظهی محفل، لحظهی پایانی آن بود که هر کدام از دانشآموزان، یا با دهان پر از خنده و یا چشمان پر از اشک همصنفان و یا یکی از عزیزان خویش را در آغوش گرفته و خدا حافظی میکردند. خانوادهها نیز هر کدام با هدیههای در دست در کنار فرزندان خویش همراه با معلمان لیسه عکسهای یادگاری میگرفتند.
قابل ذکر است که عکسها و فلم این جشن به زودی تهیه گردیده و در اختیار دوستان قرار میگیرد.
عکسهای محفل را میتوانید در آدرس ذیل تماشا کنید:
www.marefat.shutterfly.com
